Centrum Wspomagania Rozwoju Rodziny  w Swarzędzu
Centrum Wspomagania Rozwoju Rodziny  w Swarzędzu  
     
  Swarzędz, ul. Grudzińskiego 18A/8  
  O nas Aktualnoœci Formy pomocy Specjaliœci Szkolenia i warsztaty Nasze poradnie Stowarzyszenie Nowa Wsp,ółna Droga Linki Kontakt  
     
Pracownia Rehabilitacji Funkcji Poznawczych - Swarzędz
   
 

NEUROBIOFEEDBACK


(zwany także biofeedbackiem) jest metodą terapii, umożliwiającą normalizację fal EEG dzięki świadomej i dowolnej zmianie stanu psychofizjologicznego, co powoduje regulację wzorca fal mózgowych i wpływa na zmianę zapisu EEG.

Więcej - na tej stronie

 


TERAPIA
INTEGRACJI SENSORYCZNEJ


ma postać „naukowej zabawy",
w której dziecko chętnie uczestniczy i ma przekonanie,
że kreuje zajęcia wspólnie
z terapeutą. Podczas terapii
nie uczy się dzieci konkretnych umiejętności, lecz poprawiając integrację sensoryczną, wzmacnia się procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności.

Więcej - na tej stronie

 
 
 
 
          FORMY POMOCY
 

          Zespół Pracowni Rehabilitacji Funkcji Poznawczych ze względu na swoje wielokierunkowe przygotowanie oferuje specjalistyczną diagnozę i terapię dla:
- dzieci i młodzieży z zaburzeniami jedzenia : bulimią, anoreksją, napadami objadania,
- dzieci z lękami nocnymi,
- dzieci moczących się,
- dzieci niespokojnych i agresywnych,
- dzieci odmawiających chodzenia do szkoły,
- dzieci z nadruchliwością i zaburzeniami koncentracji (ADHD, FAS),
- dzieci z problemami w szkole z matematyką, ortografią, wymagające pomocy terapeutycznej (dysgrafia,
dyskalkulia),
- dzieci do diagnozy dojrzałości szkolnej,
- dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej,
- kobiet w przełomowych sytuacjach życiowych (oczekiwanie na ciążę, poród, dylematy macierzyństwa),
- osób w depresji,
- osób z zaburzeniami nerwicowymi i natręctwami,
- osób z zaburzeniami z kręgu autyzmu, zespołu Aspergera,
- osób z napadami lęku panicznego i innymi zaburzeniami lękowymi,
- osób otyłych z problemami metabolicznymi,
- osób nadużywających psychostymulantów, alkoholu, uzależnionych od internetu, gier, hazardzistów,
- osób starszych z zaburzeniami pamięci, diagnozowanych w kierunku choroby Alzheimera i innych zespołów otępiennych,
- osób ze schorzeniami onkologicznymi,
- osób ze schorzeniami psychosomatycznymi (bóle głowy, brzucha).

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych od 2 do 100 roku życia.


          Dostępne formy diagnozy i terapii :
- psychologiczna (testy inteligencji, testy projekcyjne, inne testy specjalistyczne ukierunkowane)
- psychiatryczna dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży,
- psychoterapia indywidualna, małżeńska, rodzinna i grupowa
- warsztaty dla dzieci i rodziców i osób dorosłych,
- neurologiczna (badanie lekarskie, EEG),
- logopedyczna,
- dietetyczna,
- pedagogiczna,
- programy terapii poznawczo - behawioralnej dla osób z autyzmem,
- terapia uzależnień i współuzależnień.



NEUROBIOFEEDBACK (zwany także biofeedbackiem) jest metodą terapii umożliwiającą normalizację fal EEG dzięki świadomej i dowolnej zmianie stanu psychofizjologicznego, co powoduje regulację wzorca fal mózgowych i wpływa na zmianę zapisu EEG. Podczas terapii pacjent uczy się poprzez mechanizmy warunkowania instrumentalnego i warunkowania klasycznego nabywać umiejętność dowolnej zmiany wzorca fal mózgowych i przez to powtarzania tego wyuczonego, określonego stanu psychofizjologicznego w innych sytuacjach w życiu (takich jak np. nauka, koncentracja, relaks, praca koncepcyjna).

Komu polecamy biofeedback?

Badania udokumentowały skuteczność tej metody terapii w ADHD, zespołach depresyjnych i zespołach stresu pourazowego (PTSD).

Obecnie biofeedback stosowany jest także w:
- zaburzeniach pamięci,
- zaburzeniach obsesyjno - kompulsywnych,
- dystoniach,
- zaburzeniach lękowych,
- dysleksji,
- dyskalkulii,
- bezsenności, w okresach wymagających większej kreatywności i w pracy koncepcyjnej.

Wymagane jest przeprowadzenie około 20 treningów w celu zaobserwowania istotnych zmian.
W kolejnych miesiącach stosuje się pojedyncze serie treningów przypominające dla utrwalenia osiągniętego efektu.


INTEGRACJA SENSORYCZNA, czyli przetwarzanie bodźców sensorycznych to skomplikowany proces, podczas którego układ nerwowy człowieka odbiera informacje z receptorów wszystkich zmysłów (dotyk; układ przedsionkowy odbierający ruch; czucie ciała, czyli propriocepcja, węch, smak, wzrok i słuch), następnie organizuje je i interpretuje tak, aby mogły być wykorzystane w celowym i efektywnym działaniu. Gdy płyną one w prawidłowej organizacji, mózg może je użyć do formułowania percepcji, planowania ruchu, napięcia mięśniowego, postawy, emocji, uczenia się i wielu innych funkcji.

Wysoce skomplikowane procesy takie jak koordynacja ruchowa, planowanie ruchu, percepcja słuchowa czy wzrokowa, mowa, czytanie, pisanie czy liczenie, są zależne od procesów integracyjnych dokonujących się w ośrodkowym układzie nerwowym. W przypadku większości dzieci proces integracji sensorycznej rozwija się w sposób naturalny w wyniku typowych aktywności dla wieku dziecięcego.

Planowanie ruchu jest naturalnym efektem tego procesu, podobnie jak umiejętność wykonywania reakcji adaptacyjnych na bodźce sensoryczne. Niestety u niektórych dzieci integracja sensoryczna nie rozwija się w wystarczającym stopniu. W takich przypadkach mogą pojawić się problemy w nauce, rozwoju lub problemy z zachowaniem.

Nie u wszystkich dzieci przyczyną problemów w nauce, rozwoju lub zachowania jest zaburzona integracja sensoryczna. Są jednak wyraźne czynniki wskazujące na dysfunkcje integracji sensorycznej. Poniżej przedstawione są najważniejsze z nich:

- Nadmierna wrażliwość na bodźce dotykowe, wzrokowe, słuchowe oraz ruch.
Nadwrażliwość może się objawiać takimi zaburzeniami zachowania jak: rozdrażnienie, wycofywanie się w wyniku dotknięcia, unikanie określonych rodzajów ubrań lub jedzenia, rozpraszalność lub lęk podczas zwykłych zabaw ruchowych np. na placu zabaw.

- Zbyt mała wrażliwość/reaktywność na stymulację sensoryczną.
W przeciwieństwie do dziecka z nadwrażliwością, dziecko ze zbyt słabą reaktywnością może poszukiwać intensywnych wrażeń sensorycznych takich jak celowe uderzanie ciałem o przedmioty lub intensywne kręcenie się wokół własnej osi. Dziecko może ignorować ból czy być nieświadome zmian pozycji ciała. Zachowania niektórych dzieci zmieniają się drastycznie od nadwrażliwości do zbyt słabej reaktywności /podwrażliwości/.

- Zbyt wysoki lub niski poziom aktywności ruchowej.
Dziecko może być ciągle w ruchu lub wolno się uaktywniać i męczyć się szybko. U niektórych dzieci poziom aktywności może się zmieniać od jednego ekstremum do drugiego.

- Trudności z koncentracją, impulsywność.

- Problemy z koordynacją
Problemy te mogą dotyczyć umiejętności z zakresu dużej lub małej motoryki. Niektóre dzieci będą miały słabą równowagę, inne natomiast będą miały olbrzymie trudności z nauczeniem się nowej czynności wymagającej koordynacji ruchowej.

- Opóźnienie rozwoju mowy, rozwoju ruchowego oraz trudności w nauce.
Objawy te mogą być widoczne w wieku przedszkolnym razem z innymi objawami dysfunkcji integracji sensorycznej. U niektórych dzieci w wieku szkolnym mogą występować problemy w nauce mimo normalnego poziomu inteligencji.

- Słaba organizacja zachowania.
Dziecko może być impulsywne lub może łatwo się rozpraszać i okazywać brak planowania przed wykonaniem jakiegoś zadania. Niektóre dzieci mogą mieć problemy z przystosowaniem się do nowej sytuacji. Inne mogą reagować agresywnie, wycofywać się lub być sfrustrowane kiedy poniosą porażkę.

- Niskie poczucie własnej wartości.
Terapia integracji sensorycznej może być prowadzona po wcześniejszych kompleksowych badaniach prowadzonych przez kwalifikowanych terapeutów. Podczas terapii relacje zachodzące między procesami sensorycznymi i zachowaniem ruchowym kształtują i poprawiają połączenia synaptyczne w ośrodkowym układzie nerwowym. Aby następowała poprawa w organizacji ośrodkowego układu nerwowego, podczas terapii stosowane są takie ćwiczenia, które będąc właściwym "wyzwaniem" dla uczestnika terapii są stymulujące dla mózgu.

Terapia integracji sensorycznej (SI) ma postać "naukowej zabawy" w której dziecko chętnie uczestniczy i ma przekonanie, że kreuje zajęcia wspólnie z terapeutą. Podczas terapii nie uczy się dzieci konkretnych umiejętności lecz poprawiając integrację sensoryczną wzmacnia procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności. Terapeuta nie tyle kieruje zachowaniem dziecka, ile kreuje takie wymagania by dziecko było w stanie odpowiadać na nie coraz bardziej złożonymi reakcjami adaptacyjnymi.

Podczas zajęć SI dziecko pod okiem terapeuty, a często przy jego wsparciu, wykonuje różnorodne ćwiczenia angażujące całe ciało oraz układy zmysłów (równowagi, propriocepcji - czucia własnego ciała, dotyku, wzroku,
słuchu, węchu, smaku).

Zajęcia odbywają się w sali przeznaczonej do terapii SI. Podczas terapii wykorzystywane są specjalistyczne sprzęty i pomoce, wspierające rozwój ruchowy dziecka oraz usprawniające jego funkcjonowanie w różnych sferach.
Poprawiając organizację ośrodkowego układu nerwowego wpływa na zmianę zachowania w sferze motorycznej i emocjonalnej , poprawie funkcji językowych i poznawczych, a przede wszystkim przejawia się lepszą efektywnością uczenia się.